VV Paardenlanden uit

Hieronder kun je het verhaal lezen dat ik voor de B’ART 2017 schreef, een verslag van een – voor mij althans – typische zondagochtend in het amateurvoetbal. Wel even door het betaalpoortje (waarvoor dank).

Niets wees er vooraf op dat het uitduel tegen VV Paardelanden 6 een memorabele wedstrijd zou worden. En dat werd het ook niet.

Zoals bij elke uitwedstrijd was het om 9 uur vertrekken bij de kantine. De kantine van Dikbroeker Boys, een veredelde tuinschuur met bloemetjesgordijnen voor de ramen, maar de flesjes bier kosten een euro en de muziekinstallatie doet het. Zoals vrijwel elke zondagochtend is de leider van het vijfde elftal op tijd, zij het nipt.… Lees verder

Like me?

Ik vind dat altijd zo gênant, mensen die bij van die publieksprijzen om stemmen smeken. Maar ik ga het nu toch zelf ook doen. Heb namelijk een verhaaltje ingestuurd voor een schrijfwedstrijd met hele mooie prijzen. Manuscriptbegeleiding bijvoorbeeld. Wie weet kan dat stukje dus uitgroeien tot iets groters. Ik zou het geweldig vinden als jij me hielp! Gewoon even hier naartoe gaan en dan op het hartje drukken. Of niet als je het een slecht verhaal vindt. Maar doe maar wel. Hier dus. Zou echt tof zijn. Bedankt alvast! Nu houd ik op. Hier kun je stemmen trouwens, tot 30 december.… Lees verder

Kort verhaal: Britta

Ik zag haar voor het eerst in het halfduister van een karig verlichte kroeg. Britta Katz. Een Duitse inderdaad. Er was op het eerste gezicht weinig mis met Britta. Goeie rondingen, ondeugende ogen en kuiltjes in haar wangen als ze lacht. Niet al te groot. Blond haar, dat ze vaak in een klein staartje droeg. Geweldig vind ik dat, zo’n klein staartje. Maar dat was het allemaal niet. Achter dat onschuldige meisjesuiterlijk schuilde iets mysterieus. Iets gevaarlijks.

Ik was daar met een stel vrienden. Britta zat aan een tafeltje met een meisje met bruin haar, dat kwebbelde en kwebbelde, en ik ving haar verveelde blik.… Lees verder